zawsze musi być jakiś początek...

a z moich obserwacji wynika że początki są raczej pod górkę ,szczególnie jak jest godzina 2 w nocy i o zgrozo ,wkraczasz na nieznany teren. Nosząc się z tą decyzją od dłuższego czasu ,pielęgnując potrzebę opisania tego co się dzieje i w końcu zebranie się na odwagę iście rycerską OTO JESTEM :P
Myśli miałam wcześniej i pomysłów masę ,wszystkie jednak chyba pogalopowały w siną dal, więc może krótko
Ja -miłośnik życia,szycia ,kotów wszelkich ,książek przeróżnych ,starych rzeczy ,Prowansji w całokształcie, a więc i Francji zamierzam pisać bloga. Mieszkam w odległej Krainie (przynajmniej w mniemaniu Stolicy) Jeleniej Górze, kotów mam na ten czas 3 + jeden pies Golden Retriver obecnie przerobiony na Labradora (za pomocą dosłownie wszystko rozumiejącej psiej fryzjerki), kilku zagubionych Neonek, którym regularnie zapominam dawać pić, Męża ,15-letniego Dziecka płci żeńskiej i Mamy też takowej płci ( bo dziś to już różnie bywa-patrz Elton).
Zajmuje się życiem;-) A teraz id spać i przemyśleć następny post ,bo troszku dzieje się w moim życiu. To taki pamiętnik a i sposób na rzeczywistość. No i po za tym sama namiętnie czytam blogi. Bierze się to chyba z tej tkwiącej gdzieś głęboko ,wstydliwie skrywanej potrzeby zaglądania w okna. Żeby zobaczyć jak żyją inni ludzie. Do dziś idąc ulicą kontem oka (a czasami obydwoma kątami) zaglądam. Blogi to takie okna do życia innych....