Pamiętam ,że miała niesamowitą kolekcję Burd ,z kilkunastu lat .Polskie i niemieckie . Kiedy przestała szyć ,ojciec wyniósł je do piwnicy ,a po jej śmierci wyrzucił na śmietnik.
Miałam cudowne kolorowe sukienki uszyte przez babcię....
Wczoraj byłam w domu na strychu. W najciemniejszym kącie,najbardziej obleganym przez pająki odkryłam dwa wielkie pudła. Gdzieś w zakamarku pamięci miałam świadomość ,że jakieś materiały zostały po babci. Więc postanowiłam pudła po eksplorować....
To jakby otworzyć album ze zdjęciami. Wyciągając kolejne materiały z pudła, umieszczonego pod załomem dachu ,we wnęce wysokości 1,50 (mój kręgosłup!!!) cofałam się w czasie. Z materiału w żółte różyczki były kiedyś zasłony w kuchni ,a tego w duże kwiaty ,zasłony w jadalni,a z tego w paski miałam sukienkę do 1 klasy. Znalazłam nawet kawał płótna z tamborkiem do haftu, na którym uczyła mnie babcia wyszywać....
Wytargałam ogromny zbiór tkanin, prawdziwe perełki, len ,płótno, szyfon w kropeczki ,niesamowite tkaniny vintage, będą idealne na letnie torby hobo. Część, mimo ciekawych wzorów, nie nadaje się na dzisiejsze szycie, bo nikt nie założy sukienki z tkaniny ,z jakiej były kiedyś szyte np szkolne fartuszki..
Wyciągając te materiały, przypomniałam sobie babcię z niesamowitą wyrazistością. I niesamowicie mocno poczułam jak mi jej potwornie brakuje od dwóch lat. Dzięki niej jestem tym ,kim jestem. I żałuje ,że nie było jej już jak zaczęłam szyć.
Przytargałam do domu cały bagażnik materiałów ,które teraz piorę i suszę( 20 lat na strychu heh). Nie mogę się już doczekać kiedy je wrzucę na maszynę;-))
A stara DDR-owska maszyna przemysłowa ,dostała nowiutki malutki cichutki nowoczesny silniczek i mimo 25 lat w piwnicy chodzi jak nowa...tyle, że nie czuję się jak na lotnisku :-).
To ja z babcią, materiał z którego szyła sobie tę spódnicę ,też znalazłam
Babcia ,wnuczka i prawnuczka :-)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz